MÓDLMY SIĘ O JEROZOLIMĘ Podczas minionych paru miesięcy na prośbę moich liderów nauczałem kilkakrotnie na temat Izraela i Jerozolimy. Gdy po jednym z tych nauczań uwielbialiśmy Pana, wierzę, że usłyszałem Jego głos, mówiący: "Nawołuj mój lud do 40-dniowego postu i modlitwy o Jerozolimę, ponieważ Ja przygotowuję scenę do powrotu mojego syna Mesjasza na ziemię!" Pan Jezus, gdy chodził po ziemi, połączył zarówno swoje odejście, jak i powtórne przyjście z miastem Jerozolimą! ,,Jeruzalem, Jeruzalem! Ty zabijasz proroków i kamienujesz tych, którzy do ciebie są posłani. Ile razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, jak ptak swoje pisklęta pod skrzydła, a nie chcieliście. Oto dom wasz tylko dla was pozostanie. Albowiem powiadam wam, nie ujrzycie Mnie, aż nadejdzie czas, gdy powiecie: Błogosławiony Ten, który przychodzi w imieniu Pana." (Łk 13,34-35) Wkrótce po śmierci Jezusa, Jego zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu, Świątynia zostaje zburzona a Jerozolima opuszczona i zrujnowana na stulecia. Podczas Jego pierwszego przyjścia do Jerozolimy, Jezus - Mesjasz był odrzucony, zdradzony i ukrzyżowany. W ten sposób wypełniło się słowo: ,,Przyszedł do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli." (J 1,11) Pan powiedział, że Jerozolima nie zobaczy Go znów, aż przyjdzie czas, gdy jej mieszkańcy przyjmą Go i przywitają słowami: ,,Błogosławiony Ten, który przychodzi w imieniu Pana." Po wiekach zniszczenia i zapomnienia, Jerozolima wraca na scenę światową w naszych czasach. Nie tylko zaczyna odbudowywać się jako jedno z najpiękniejszych miast na świecie, ale zostaje ponownie zaludniona jej prawowitymi mieszkańcami, Żydami i po stuleciach panowania pogan powraca do suwerenności pod panowaniem Żydów. Zatem Pismo Święte zostało dosłownie wypełnione w słowach: ,,A Jerozolima będzie deptana przez pogan, aż czasy pogan przeminą." (Łk 21,24) Jerozolima staje się gotowa do powitania i przyjęcia swojego króla, Jezusa - Mesjasza. Jest to powodem zainteresowania światowych mediów, a także przyczyną ogromnych trudności i napięcia. Siły ciemności gromadzą całą swoją moc w ostatniej, głównej próbie powstrzymania Jerozolimy, aby nie przygotowała się na powrót Mesjasza. Narody podnoszą krzyk przeciw Jerozolimie ponieważ została ona wybrana przez Boga jako miasto Boże i jako siedziba przyszłego rządu Jezusa. Kiedy On przyjdzie i ustanowi swoje królestwo, będzie rządził światem i wszystkimi narodami w sprawiedliwości i mocy. Trwa przygotowanie do wielkiego dnia Jego przyjścia w chwale, gdy jak obiecał spotka się ze swoim ludem, resztą Izraela, by usunąć zasłonę z ich oczu i wypełnić obietnicę wylania na nich Swego Ducha: ,,A na Dom Dawida i na mieszkańców Jerozolimy wyleję ducha łaski i modlitwy. I patrzeć będą na tego, którego przebodli; będą po nim rozpaczać, jak się rozpacza po jedynaku, będą go opłakiwać, jak się opłakuje pierworodnego." (Zach 12,10) Wtedy będziemy widzieć ostateczne wypełnienie obietnicy Ducha Świętego, wypowiedzianej przez proroka Joela: ,,I wyleję potem Ducha mego na wszelkie ciało." (Jl 3,1) Kiedy rozważamy i rozmyślamy nad tym wielkim duchowym odrodzeniem, które Bóg przygotowuje dla Izraela, uświadamiamy sobie, jak ważne i rozstrzygające jest dziś to, aby modlić się o pokój w Jerozolimie. Coś musi się wydarzyć przed tą główną Bożą interwencją w sprawie Jerozolimy i świata. Chodzi o nawoływanie skierowane do ludu Bożego, aby zaangażował się w modlitwę i post o Syjon. Podobne nawoływanie poprzedza obietnicę wylania Ducha Świętego w księdze Joela: ,,Jeszcze i teraz - mówi Jahwe - nawróćcie się do mnie z całego serca, poszcząc i płacząc, i zawodząc żałośnie! Lecz rozdzierajcie serca swe, nie szaty, i nawróćcie się do Jahwe, Boga swego! On bowiem łaskawy i miłosierny, nieskory do gniewu i pełen dobroci, i skłonny do odwołania kary. Kto wie? Może znowu zdejmie Go żal i na nowo użyczy błogosławieństwa (...)? Zadmijcie w róg na Syjonie, ogłoście święty post, zwołajcie zebranie! Zgromadźcie lud, poświęćcie gminę, zwołajcie starców, zbierzcie dzieci i niemowlęta ssące! Niech oblubieniec wyjdzie ze swej izby, oblubienica ze swej komnaty! Między przedsionkiem a ołtarzem niech płaczą kapłani, słudzy Jahwe, i niech wołają: Przepuść, Panie, ludowi swemu i nie wydawaj dziedzictwa swego na hańbę, na pośmiewisko dla pogan, by nie mogli mówić między narodami: Gdzież jest ich Bóg?"(Jl 2,12-17) Johannes Facius - International Fellowship of Intercessors Jeruzalem, maj 1997 Proponujemy Wam modlitwę o cele, które podaje Derek Prince. Aby Bóg usunął zasłonę, którą umieścił na sercach Żydów, i aby rozpoznali Jezusa jako Mesjasza (Rz 11,11-32; 2 Kor 3,14-16): Pismo mówi jasno, że Izrael jako naród i jako poszczególni ludzie, został zaślepiony przez Boga dla zbawienia pogan. Dlatego Kościół ma wobec nich dług do spłacenia. Właśnie teraz Bóg zdejmuje tę zasłonę w większej mierze niż kiedykolwiek. Wstawiajmy się, aby ten proces przyśpieszał się i wzrastał, aby Bóg przyciągał Izraelitów i Żydów w Diasporze do Siebie. Aby Jeruzalem pozostało niepodzieloną stolicą Izraela: Jeruzalem nigdy nie było stolicą narodu innego, niż Izrael, wyjąwszy 100-letni okres Królestwa Jeruzalem, podczas wypraw krzyżowych. W latach dominacji arabskiej, tureckiej i jordańskiej nigdy nie było miastem stołecznym. Meczety na Wzgórzu Świątynnym mają duże znaczenie w Islamie dopiero od czasu zjednoczenia miasta przez Izrael w 1967. (Meczety te zostały wzniesione jako fizyczna manifestacja wiary, że Islam wyparł zarówno Judaizm, jak i Chrześcijaństwo). O uwolnienie od duchów religijnych: Jeruzalem jest fortecą duchów religijnych. Nawet we wspólnotach głoszących nowe narodzenie panuje silna presja religijności. Gdy nie możemy się modlić o związanie tych duchów (zwierzchności), możemy modlić się o uwolnienie od nich. O pokój między Żydami ortodoksyjnymi a świeckimi: Jeruzalem jest miejscem walki między Żydami. Ortodoksyjni Żydzi stanowią tylko 15% Izraela, jednak w Jeruzalem ten stosunek jest znacznie wyższy. Choć walka koncentruje się na zamykaniu ulic w ich sąsiedztwie w szabat, oraz na zamykaniu wszystkich sklepów w szabat, jest to potencjalne zarzewie większego konfliktu. O pokój między wierzącymi: Brak Bożej jedności między wierzącymi jest największą przeszkodą w dostrzeżeniu realności Ewangelii. ,,Poznają nas po miłości...". Jest to ważne nie tylko między wierzącymi Żydami a Arabami, lecz także w samej żydowskiej wspólnocie wierzących. O Ciało Mesjasza: aby stało się dojrzałe w modlitwie.

Tekst ten opublikowany jest w piśmie Wiatr nr 8 © Wiatr